Odcisk palca nie zostaje rano w innej kurtce, a rysów twarzy nie da się pożyczyć koledze, który akurat spóźnia się na zmianę. Dlatego biometryczna kontrola dostępu tak bardzo kusi działy bezpieczeństwa i HR. Trzeba jednak pamiętać, że dane biometryczne to szczególna kategoria danych osobowych, której przetwarzanie podlega zaostrzonym zasadom. Zanim nowoczesny czytnik zawiśnie na ścianie, warto poznać kilka zasad.
Kiedy biometria jest legalna?
Kodeks pracy dopuszcza przetwarzanie danych biometrycznych pracownika w dwóch sytuacjach.
- Dobrowolna zgoda – wchodzi w grę wtedy, gdy to sam pracownik wychodzi z inicjatywą, żeby je podać, a odmowa nie może mieć dla niego żadnych negatywnych konsekwencji.
- Przypadek, w którym biometria jest niezbędna do kontroli dostępu do szczególnie ważnych informacji lub pomieszczeń wymagających nadzwyczajnej ochrony.
Sam fakt, że jako pracodawca chcesz wyeliminować „odbijanie za kolegę”, nie mieści się w żadnej z nich. Dlatego biometria nie nadaje się do rejestracji czasu pracy – tak uznał też Urząd Ochrony Danych Osobowych.
Biometria dla wybranych stref
Biometryczna kontrola dostępu najlepiej sprawdza się punktowo: w serwerowniach, laboratoriach, skarbcach czy archiwach dokumentów niejawnych. Przy wejściu głównym w zupełności wystarczy karta zbliżeniowa lub kod PIN. Dlatego dziś standardem jest łączenie różnych metod w jednym systemie: każda strefa dostaje metodę dopasowaną do ryzyka, a biometria pojawia się tylko tam, gdzie można wykazać, że jest niezbędna.
Co, jeśli ktoś się nie zgodzi?
Jeśli biometria opiera się na zgodzie, musisz zapewnić alternatywę (kartę lub PIN) dla osób, które jej nie wyrażą. Najlepiej zaplanować to od początku i wybrać czytniki obsługujące kilka metod identyfikacji, żeby nie dokładać ich w pośpiechu po instalacji.
Jak bezpiecznie przechowywać wzorce?
Standardem jest przechowywanie wzorca matematycznego zamiast zdjęcia palca czy twarzy, szyfrowanie i wąskie grono administratorów. Przed uruchomieniem systemu warto przeprowadzić ocenę skutków dla ochrony danych (analizę zagrożeń dla tych danych) oraz opisać cel przetwarzania w regulaminie.
Od czego zacząć?
Zawsze od mapy stref, czyli listy najbardziej wrażliwych miejsc, i uzasadnienia dla każdego z nich. Dostawca powinien pomóc Ci dobrać metodę identyfikacji do konkretnego ryzyka – także wtedy, gdy wystarczy rozwiązanie tańsze od biometrii. Tak jest np. w przypadku rozwiązań kontroli dostępu z czytnikami biometrycznymi, w których biometria jest jednym z kilku możliwych identyfikatorów.
Biometryczna kontrola dostępu to skuteczne narzędzie, ale tylko tam, gdzie naprawdę jest potrzebne. Przemyślany zakres jej stosowania oszczędza pracodawcy sporów z pracownikami i niewygodnych pytań podczas kontroli urzędowej.
Dlatego w BioSys pomożemy Ci dobrać technologię do realnego ryzyka, a nie na odwrót. Napisz do nas na [email protected], a porozmawiamy o bezpiecznym wdrożeniu systemu kontroli dostępu w Twojej firmie.
Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.
—
Artykuł sponsorowany